De geschiedenis van een land wordt vaak verteld aan de hand van keizers, oorlogen, revoluties en economische groei. Maar de ziel van een land schuilt ergens anders. Die vind je aan de keukentafel, bij een brandend wierookstokje of in een gedicht dat van generatie op generatie wordt doorgegeven. Vietnam laat zien dat de grote geschiedenis en de kleine geschiedenis onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
De grote geschiedenis is overal zichtbaar. Duizend jaar Chinese invloed. Franse kolonisatie. De strijd voor onafhankelijkheid. De Vietnamoorlog. De spectaculaire economische ontwikkeling sinds Đổi Mới. Maar die geschiedenis krijgt pas betekenis wanneer je haar terugziet in het dagelijks leven: in een familierestaurant, op een lokale markt, bij een voorouderaltaar of in een kom phở die volgens een oud familierecept wordt bereid.
Een foto bevriest een moment, maar vertelt een verhaal dat veel verder reikt dan dat ene ogenblik. Achter een lach op een markt schuilt een familiegeschiedenis. Achter een gerimpelde hand die wierook aansteekt leeft de herinnering aan oorlog, verlies en hoop. Achter een kind dat speelt in een steegje ligt een toekomst die nog geschreven moet worden.
Fotografie kan een brug slaan tussen de grote geschiedenis en de kleine geschiedenis.
Een beeld laat niet alleen zien wat er is, maar roept ook de vraag op waarom het zo is geworden. Een rivier vertelt over handel en migratie. Een rijstveld over eeuwen van menselijke aanpassing aan het landschap. Een tempel over geloof, herinnering en gemeenschap. Een straatbeeld over de ontmoeting tussen traditie en globalisering.
Elke foto wordt daarmee een venster op verschillende lagen van tijd.
Bij Narada zien we fotografie daarom niet als illustratie van een verhaal. De foto's zijn het verhaal. Zij nodigen uit om beter te kijken, verbanden te leggen en vragen te stellen. Samen met rituelen, eten en poëzie vormen ze een taal waarmee een samenleving zichzelf vertelt.
Want uiteindelijk bestaat een land niet alleen uit kaarten, monumenten of historische feiten.
Een land bestaat uit miljoenen momenten. Sommige worden herinneringen. Andere verdwijnen. Een enkele wordt vastgelegd in een foto en krijgt daardoor de kracht om verleden, heden en toekomst met elkaar te verbinden.
Misschien is dat wel de essentie van reizen.
Niet zoveel mogelijk zien, maar leren kijken.
Want wie echt kijkt, ontdekt dat achter iedere foto een mens schuilgaat. Achter ieder mens een verhaal. En achter ieder verhaal de geschiedenis van een plek.
Dat is de reis die Narada wil maken: van beeld naar verhaal, van verhaal naar betekenis, en van betekenis naar een dieper begrip van onze wereld.
Bruiloft en respect tonen
Een van de sleutels tot een succesvol leven in Vietnam — of het nu gaat om onderzoek, zaken doen of familie — is grote flexibiliteit. Soms kunnen plannen in een oogwenk veranderen. Zo was ik vanmorgen op weg naar mijn motor om te gaan zwemmen bij het Khách sạn Mường Thanh, maar een uur later zat ik ineens te lunchen op een begraafplaats.
Twee jaar geleden maakte ik een fotoserie tijdens een bruiloft. De grootvader van mijn toenmalige vrouw was toen nog springlevend en deed volop mee aan de Vietnamese manier van drinken, waarbij vooral mannen elkaar respect tonen en de onderlinge banden met alle leden van de met elkaar verweven en complexe familienetwerken versterken door veelvuldig het glas te heffen.
Januari 2022 werd hij ziek. In mei van dat jaar overleed hij.
In de zomer van dat jaar kwamen vier van zijn bijna twaalf kinderen opnieuw naar zijn graf om samen te eten en bier te drinken. Ik mocht daar bij zijn. Opnieuw werden de onderlinge relaties tussen vader, dochters, zonen en hun echtgenotes bevestigd en gevierd.
Traditional Ca Dao
Thân em như hạt lúa, khoai,
Giữa đợt gió thổi, thương ai nồng nàn.
Tay nâng bát cơm ngát hương,
Dẻo thơm một hạt, đắng cay muôn phần.
My body is like a grain of rice in the field,
Caught in the strong wind, loving with all my heart.
My hands lift a bowl of fragrant rice,
Every single soft, sweet grain holds a thousand hardships.
Comments
Post a Comment